Powiązane rozszerzenia:
Informacje o formacie plików PNG
PNG (Portable Network Graphic), wymawiane „ping”, to format graficzny przeznaczony do bezstratnej kompresji grafiki rastrowej. Ten typ pliku został opracowany jako ulepszenie i zamiennik starszego formatu GIF, który w tamtym czasie był objęty patentami (algorytm LZw84). PNG oferuje obsługę 24-bitowej głębi kolorów i w porównaniu do GIF nie ma ograniczenia 256 kolorów.
Format PNG w większości już zastąpił format GIF, ponieważ oferuje więcej kolorów i lepszą kompresję (algorytm deflate + filtry). Dodatkowo ma też 8-bitową przezroczystość (kanał alfa), co oznacza, że obraz może być w części przezroczysty — tzw. model koloru RGBA.
Niedogodnością PNG w porównaniu do GIF jest brak obsługi prostych animacji. Podejmowano próby tworzenia takich formatów plików, ale APNG i MNG nie stały się przełomem i nie zyskały miana powszechnie używanego formatu.
Format PNG, podobnie jak formaty GIF i JPEG, jest idealny do zastosowań w internecie.
Porównanie do formatu plików JPEG
JPEG może tworzyć znacznie mniejsze pliki niż PNG w przypadku zdjęć lub realistycznych wizualizacji, ponieważ wykorzystuje metodę kompresji stratnej specjalnie zaprojektowaną do fotografii. Format Portable Network Graphic ma, przy tej samej jakości, 5x–10x większy rozmiar pliku w porównaniu do JPEG. Z drugiej strony format PNG jest znacznie lepszy do obrazów zawierających tekst, grafiki oparte na wektorach lub monochromatyczne obszary, a także w porównaniu do formatu JPEG obsługuje przezroczystość.
Jeśli występują zarówno zdjęcia, jak i inne elementy graficzne, liczy się wybór: albo czytelny, bezstratny format PNG, albo niewielki rozmiar — w przypadku stratnego formatu JPEG. Z oczywistych powodów format JPEG również jest słabym wyborem do archiwizowania zdjęć na później. To sprawia, że PNG jest lepszym wyborem do zapisywania zdjęć, jeśli chcesz pracować z nimi w przyszłości. Tylko końcowe zdjęcie przeznaczone do dystrybucji w internecie można zapisać w formacie JPEG, kosztem szczegółów.
Obrazy PNG mogą również zawierać metadane, ale ich format nie jest ściśle zdefiniowany tak jak w formacie plików JPEG. JPEG zawiera metadane w formacie Exif, które zawierają informacje o aparacie cyfrowym, czasie naświetlania, ekspozycji itd. — używane przez profesjonalnych fotografów.
Historycznie format plików JPEG był przeznaczony do internetowej dystrybucji dużych zdjęć, ponieważ jest znacznie lepszy niż wcześniej używany format GIF.
Gdzie i jak używać formatu plików PNG?
Z poprzednich informacji wynika jasno, że format Portable Network Graphic jest dzięki wysokiej głębi kolorów, bezstratnej jakości i szczególnie 8-bitowej przezroczystości świetny przede wszystkim do tworzenia grafiki internetowej, logo, menu nawigacyjnych oraz innych elementów projektu wykorzystywanych na stronach internetowych.
Z tego powodu format PNG jest wyraźnie lepszy niż JPEG, szczególnie ze względu na obsługę warstwy przezroczystej. Jest to szczególnie wygodne w przypadku logo, które można umieszczać na każdym tle w sieci.
Jest jasne, że format plików PNG świetnie sprawdza się w internecie, ale JPEG zawsze pozostanie „królem” formatów fotograficznych, do których został specjalnie zaprojektowany.